Opis
Okraszona niepublikowanymi zdjęciami opowieść o muzyce, przyjaźni, bólu istnienia i potrzebie miłości. Opowieść o kobiecie, która boso podbiła muzyczny świat i stała się legendą, a mówiła jestem po prostu Cesária.
Nie robiła nic, by zjednać sobie publiczność, prasę i krytyków, a i tak uwodziła wszystkich. Jej wejściu na scenę towarzyszył szczególny dreszcz emocji. Otoczony nimbem tajemniczości i egzotyki image tworzyli nie specjaliści od marketingu, a naturalność, autentyzm i charyzma godna wielkich amerykańskich dam jazzu i bluesa.
Do historii muzyki wniosła spleen nostalgicznych morn i żywiołowość colader rodem z zapomnianych przez Boga i ludzi Wysp Zielonego Przylądka. Nie zmieniły jej ani sława, ani pieniądze, ani Grammy. Pozostała zwyczajną afrykańską kobietą z niezwyczajnym głosem i talentem; upartą, niekonwencjonalną i charyzmatyczną.
Biografia? A kto nie lubi bajki o Kopciuszku?
Wspomnienia? Skrzętnie gromadzone przez dziesięć lat prywatnych spotkań z Évorą w czterech stronach świata wymykają się autorce, Elżbiecie Sieradzińskiej, jakby niechcący. Dzięki temuopowieść nabiera barw, nerwu i autentyzmu, tworząc swoisty, niepowtarzalny portret jednej z największych artystek w historii world music.
Elżbieta Sieradzińska -romanistka, muzyk i wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Mińsku Mazowieckim. Odznaczonabrązowym medalem „Zasłużony dla Kultury” Gloria Artis (2006) i, w uznaniu za zasługi w działalności na rzecz rozwoju kultury,Złotym Krzyżem Zasługi (2015).
Trekker z zachwytu Nepalem i Himalajami. Gdy spotkała muzykę Cesárii Évory i Cabo Verde zdradziła dla nich nie tylko góry, ale także Awinion i Prowansję.
